Güneşin Ölümü

(Şükriye Akbulut'un Sana Çok Yakıştırdığı Bir Şiir)

Vur mezarcı, vur kazmayı toprağa
Bir yeni ölü geldi.
Herkes ruhunu teslim eder de gelir,
Bu başka türlü geldi.

Varsın karanlık olsun,
Bakma esen yele, yağan yağmura.
Yepyeni bir mezar kaz
Bu ölü sığmaz o köhne çukura.

Mezarı kaybolmasın,
Başucuna bir selvi ağacı dik.
Bir ölü ki yaşıyor,
Bir ölü ki her yanı delik deşik

Bakma teninin soğuk olduğuna
Bir avuç kar gibiydi
Kim bilir mezarcı, o da kimlerin
Canı, gözbebeğiydi.

Kurttan ve kuştan gayrı
Arayıp soranı olur mu bilmem?
Yapayalnız yaşardı,
Bu ölüye yabancıydı o alem

Senin yaşamak dediğin nedir ki?
Böyle bir anda biter
Bazen işin olmaza başucunda
Bir dua oku yeter.

Adını unutmuşum
Yaşı belki yirmi, belki elliydi
Hayata doymadığı
Açık kalmış gözlerinden belliydi

Vur mezarcı, vur kazmayı toprağa
Allah rahmet eylesin…
O ki koskoca bir güneşti, battı
Doğan günü neylesin?

Ümit Yaşar OĞUZCAN